Diş Eti Hastalıkları (Periodontoloji)

Diş eti iltihabının sorumlusu ilk başta bakteri plağı ve bu plağın sürekli aynı şekilde düzgün temizlenememesinden kaynaklanan diş taşıdır. Diş eti iltihabı iki evrede gerçekleşir. Birinci evre Gingivitis, ikinci evre periodontitis.

Gingivitis, başlangıç seviyesi diş eti iltihabıdır. Bakteri plağının belli bir süre diş eti üzerinden temizlenememesi bu iltihabın oluşumu için yeterlidir. Teknik olarak uygun fırçalama metodu ile bakteri plağının tam temizlenmesi sonucu diş eti iltihabı bertaraf edilebilir. Gingivitise diş taşı da eşlik edebilir.

Periodontitisi başlangıç seviyesi diş eti iltihabından ayıran en önemli etken dişin çevre dokusundaki ince kemiğin kaybıdır. Bu kaybın düzeylerine göre hastalığın tedavisi zorlaşır.

Tedavisi, bütün diş lekeleri ve diş taşlarının ilk evresi genelde bakteri plağıdır. Bu nedenle teknik olarak iyi bir fırçalama, link, diş eti hastalığı tedavilerinde ve idamesinde çok önemlidir. Aksi taktirde hastalık nükseder.

Periodontitiste, ilerlemiş vakalarda köke yapışan diş taşının temizlenmesi ve hastanın ağız hijyeninin kontrolü önemlidir. Bu diş taşının temizlenmesi için bazen diş etinin altına müdahale etmek için diş eti operasyonları gerekebilir.

Ağızda en çok taş oluşan bölgeler, alt çene ön dişlerin arkaları, üst çene azı dişlerinin dışa bakan yanak bölgeleridir. Bu bölgelerde tükrük bezi kanallarının ağızları vardır. İlk yoğun taş oluşan bölgeler buralarıdır.

Ön bölge dişleri tek köklü oldukları için kemik kaybına daha hassastırlar. Belli bir kemik kaybından sonra dişte mobilite (sallanma) başlar. Azı dişleri daha dayanıklı olmasına rağmen diş taşının temizlenmesi hem arka bölgede olmaları hem de kök sayılarının daha fazla olması sebebiyle daha zordur.

Kemik kaybı belli bir düzeye geldikten sonra diş eti, kanama ile birlikte apse yapmaya başlar. Periodontitisli dişler protez dayanağı olarak da güvenilir dişler değildir. Tedavileri sonrası protetik restorasyonları düşünülebilir.